1 sene olmak üzere. Hatırlamıyorum son konuşmamızı ya ayın 13′üydü ya da 12’si. Şarap içmiştin 1-2 kadeh keyfin yerindeydi. Ben ise Kadıköy’de rıhtımda…

1 sene olmak üzere, nasıl geçti bilmiyorum. Genelde düşünmüyorum. Aklıma geldikçe ya gözyaşı olup akıyor bir iki damla ya da sinirlenip bir iki öfkeli küfür olup dökülüyor ağzımdan.

1 sene olmak üzere, yaşıyorum ben kendi halimde. İşe başladım, planlarım yok ama umutlarım var. Biliyorum ki hayat bana fırsatlar ve olanaklar sunacak. Umutlarım var ama korkuyorum artık plan yapmaya, yarını görmek bile mümkün olmayabilir diye hatırlatıyorum kendime.

1 sene olmak üzere, doğum günüm diye hediye listesi yapmak istemiştim biliyormusun bitiremedim. Yarım kalmıştı bazı şeyler biliyorsun. Mezuniyet hediyesi olarak saat istiyordum senden. Olmadı. Almak istediğimiz hediyelerden çok alamadıklarımız için üzülürmüşüz bunu öğrendim.

1 sene olmak üzere, ortak bir hediye aldım dostlarımdan. Saat almışlar bana. Bir an kabul edemeyecekmişim gibi hissettim. Sessiz bir küfür yolladım kendime neden dile getirdim diye bu duygumu. Sonra sessizce kabullendim nede olsa beni mutlu eden dostluklarıydı. Hediye için hem mutlu oldum hem hüzünlendim ama artık bana ne kadar sevildiğim hatırlatılıyor…hemde her saat…

1 sene olmak üzere sen gittin gideli ve  ben bilmiyorum artık ne hissettiğimi…

Bugün biraz sinirliydi. Öfkeliydi hayata, olaylara, özelliklede insanlara. Yapmacık geliyordu hepsi, inanmıyordu hiç birinin şu anda savunduğu düşüncelere, sarf ettikleri üzüntü dolu sözcüklere. İş yerinde oturmuş, keyifsiz dolaşıyordu günümüzün son moda sosyal internet sitelerinde. Dolaştıkca sinirleniyordu, sinirlendikce vakit öldürmek için daha çok zaman harcıyordu bu sitelerde. Kısır bir döngüde bakınıyordu… 24 Ocak, 17 sene önce olmuş bitmiş. Bir mazi halini almış diğer niceleri gibi bir olayın, bugün bilinçsizce yasını tutan bir sürü insan vardı. Çoğuda 20-25 yaşlarında. Bu gençleri yapmacık buluyordu. Neyi savunduklarının ya da neye üzüldüklerinin farkındamıydılar.. Çok sinirliydi bu konuda.