Yeni bir yil daha geldi, lakin benim pek bir giresim yok. Daha onceki yillara nasil girdigimi dusundum bir an. 2011′e calisarak, 2010′a cocuk esirgeme kurumunda, 2009 ve oncesini hatirlamiyorum.  Yani hangi sirada oldugunu hatirlamiyorum ama Istanbul’daydim 2004′e kadar. Yazmak aslinda o yuzden guzel, hatirlatiyor sana neler yaptigini. 2011′in nasil gectiginide hatirlamiyorum tek bildigim hizli oldugu.

Gercekten 2012 de dunyanin sonu gelecek mi diye merak etsemde pek ihtimal vermiyorum. Dunyanin sonu insanlarin elinden olacak bence. 2012 den cok buyuk beklentilerim olsa da bir o kadarda korkuyorum, hayal kirikligi yasamaktan.

Neyse, 2012′den herkes ne bekliyorsa onu bulur umarim =)

Blog yazmanın en güzel kısmını unutuyorum bazen =) geçmişe dönüp ne yaptığını görebilmek. Geçen sene Ekim ayı yazılarına bakınca, vakit ne kadar çabuk geçiyormuş dedim.

2010 Ekim ayında neler yapıyorum peki?

Okul ve iş arası koşuşturmaktan hiç bir şey için vaktim kalmıyor. Lakin arada enterasan olaylarada denk geliyorum. Dün metroda tren beklerken yaşlı bi kadın yaklaştı,50-60 yaşlarında, zayıf ve dinç gözüken. Nereliyim diye sordu daha doğrusu, orta doğulu musun şeklinde sordu. Türküm deyince sevindi, gözlerinin içi ışıldıyarak 2 dakika içinde bana Filistinli olduğunu, 13 yaşında Londra’ya geldiğini, Şu an 78 yaşında olduğunu ve 55 senedir burada yaşadığını, sonunda Türk Hükümetinin Filistin için geçte olsa adım atmaya başlamış olmasından mutluluk duyduğunu ve İsraillilerin orada bir tek dostu bile olmadığı için yakında kurtulacaklarına inandığı şeklinde dolu dolu bir konuşma yaptı. Ben daha olayın şaşkınlığını atlatamadan tren geldi ve konuşma bitti.

2006 yılında ise buna benzer başka bir olay daha yaşamıştım o zaman markette çalışırken bir adam gelmiş ve gazetede gördüğü haberin hesabını bana sormaya kalkmıştı ben yine ne olup bittiğini anlamadan konu kapanmıştı. Haberi şimdi tam hatırlamıyorum ama böyle olaylarda geliyor işte başıma =)

Şimdi başlığa bakıp da yeni bir teknolojimi demeyin. Aslında bunun için çalışmalar var. Ama benim için, gözlük kullanan biri olarak, gözlüksüz ilk 3D Shrek 3 oldu. Gözlüksüz diyorum çünkü şimdiye kadar hep 2 gözlük üst üste takmak zorunda kalmıştım ve lens almamda ki en büyük etkenlerden biri bu oldu.