Sanırım değişmeyen tek şey hâlâ benim yazılara giriş yapamıyor oluşum. Onun dışında bir çok şey değişti 6 haftada. Londra’dayım, bir yandan dil okuluna gidiyorum diğer yandan çalışıyorum.

6 hafta önce, daha doğrusu yolculuk sırasında, Herman Hesse’nin Siddhartha’sını okumuştum. O oldum diyorum. Daha önceden tembeldim şimdi çalışmayı öğreniyorum. 18 saat bilgisayar başından kalkmadığım ya da 3 günde 170 bölüm anime izlediğim zamanlar olmuştu. Şimdi ise vakit bulamıyorum tembelliklerime. Yavaş yavaş alışmaya başladım ama. Yavaş yavaş planlar yapmaya da başladım. Tabi bu seferde Hesse’nin Knulp’u oluyorum.

İş ve kariyer planlarını düşünmek için beklemedeyim; gezi planlarını daha önde tutuyorum. Zaman bulamadığım ve aslında biraz da hevesim olmadığından Londra’yı dolaşmak için acele etmiyorum. Lakin 6-9 Ağustos’ta Paris gezisi varmış, bir aksilik olmazsa ona gideceğim.

Haftalık yapılacaklar listesine hâlâ uyamıyorum. Tembelliğim ağır basıyor. Bunlar dışında hayatım rutin bir düzene girdi, biraz da hızlandı. Lakin içimde garip bir keyif duygusu var. Nasıl tanımlasam bilmiyorum ki… Üzüntü yok sanırım ama özlemle beraber mutluluk var.

…