Yeni bir yil daha geldi, lakin benim pek bir giresim yok. Daha onceki yillara nasil girdigimi dusundum bir an. 2011′e calisarak, 2010′a cocuk esirgeme kurumunda, 2009 ve oncesini hatirlamiyorum. Yani hangi sirada oldugunu hatirlamiyorum ama Istanbul’daydim 2004′e kadar. Yazmak aslinda o yuzden guzel, hatirlatiyor sana neler yaptigini. 2011′in nasil gectiginide hatirlamiyorum tek bildigim hizli oldugu. [...]
Taşınmak zor iştir bana göre. Aslında hep bir valiz ile yaşayan adam olmak istemişimdir. Özgürlük, sahip olduğun her şeyi bir valize doldurup gidebilmektir bence. Lakin bakıyorum şimdi, sahip olduğum kıyafetlere özellikle, rahat iki belkide üç valiz doldurur. Komiğime gidiyor. Hepi topu giydiklerim hep aynı aslında, kenarda duran sırt çantası alır aslında hepsini. Lakin öyle olmuyor [...]
İnsanoğlu savaşmadan duramıyor ya Dünya’yı Uzaylılar işgal etse en azından insan insana kıymasa. Evet, Matrix de bir gün gerçek olacak ona da inanıyorum. Hayır aslında artık Amerikalıların Dünyayı kurtarmasını izlemekten sıkıldım ama onlar filmini yapmaktan sıkılmadı. Yanıtlamak istemediğiniz sorulara soruya karşılık verin (teknik olarak soruya soruyla yanıt veremezsin) diye önerilir. Güzel taktik deyip uyguluyabilirsiniz. Lakin [...]
Ablamın getirdiği ‘tuzlu’ kuru pastaları görünce aklıma geldi. Çocukken bende, annemle açtığı hamurla aynı şekilde kalp, ağaç, ev kalıpları basar sonra tepsiye dizer, üzerine yumurta sürüp fırına atardık. Tabi yemeside ayrı bir eğlence. Şimdi elimdeki araba şeklinde olan pastaya bakınca, Arda’nın ya da Kayra’nın bunu yaptığını hayal ederek yiyorum. Bence her çocuk bunu yapmalı. Bugün [...]
Blog yazmanın en güzel kısmını unutuyorum bazen =) geçmişe dönüp ne yaptığını görebilmek. Geçen sene Ekim ayı yazılarına bakınca, vakit ne kadar çabuk geçiyormuş dedim. 2010 Ekim ayında neler yapıyorum peki?
Ehh güncelleme yapmanın zamanı gelmiş de geçiyor. Neler desem neler yazsam bilemiyorum. Son yazımda da lafı evirmişim çevirmişim bir yere bağlayamamışım. Türkiye’ye gittim ve geldim. Güzel ve hızlıydı; İstanbul-Yalova-Bursa-Kütahya şeklinde 3 günde 4 şehir dolandım. Akrabaları, dostları ve arkadaşları gördüm. İstanbul’u da özlemişim ama bir şey anlayamadan geri döndüm. Londra’da da hayat bıraktığım gibi devam [...]
Uzun zamandan sonra girdiğim ilk yazı olacak. Aslında söyliyecek fazla bir şeyim yok. Hayatım bir rutin içerisinde devam ediyor. Lakin arasıra kaçamak yapma fırsatı buluyorum. Ağustosun başında Paris’e gittim okulla beraber. 4 günlük güzel bir tatil oldu. Döndükten sonra da yiğenim gelmesiyle Londra’da dolaşma imkanı buldum. 10 gün sonrada Türkiye’ye gidiyorum. Bu koşuşturma içerisinde internete [...]
Okul ve iş arası koşuşturmaktan hiç bir şey için vaktim kalmıyor. Lakin arada enterasan olaylarada denk geliyorum. Dün metroda tren beklerken yaşlı bi kadın yaklaştı,50-60 yaşlarında, zayıf ve dinç gözüken. Nereliyim diye sordu daha doğrusu, orta doğulu musun şeklinde sordu. Türküm deyince sevindi, gözlerinin içi ışıldıyarak 2 dakika içinde bana Filistinli olduğunu, 13 yaşında Londra’ya [...]
Şimdi başlığa bakıp da yeni bir teknolojimi demeyin. Aslında bunun için çalışmalar var. Ama benim için, gözlük kullanan biri olarak, gözlüksüz ilk 3D Shrek 3 oldu. Gözlüksüz diyorum çünkü şimdiye kadar hep 2 gözlük üst üste takmak zorunda kalmıştım ve lens almamda ki en büyük etkenlerden biri bu oldu.
Sanırım değişmeyen tek şey hâlâ benim yazılara giriş yapamıyor oluşum. Onun dışında bir çok şey değişti 6 haftada. Londra’dayım, bir yandan dil okuluna gidiyorum diğer yandan çalışıyorum. 6 hafta önce, daha doğrusu yolculuk sırasında, Herman Hesse’nin Siddhartha’sını okumuştum. O oldum diyorum. Daha önceden tembeldim şimdi çalışmayı öğreniyorum. 18 saat bilgisayar başından kalkmadığım ya da 3 [...]
