Dün, sabah 9′dan akşam 7′ye Taksim’deydim. Çok güzel iki görüşme yaptım.
İlki Trafo ile idi. Bir ofis ararken koskoca binanın hepsi şirketin olunca şaşırdım. Binanın içi çok güzeldi. Görüşme ise ayrı bir güzel. Bana actionscript konusunda gelişmem için nelere çalışmam gerektiğini neler öğrenmem gerektiğini anlattı Yavuz Bey.
Read More
Ekim’e dair ne yazayım diye düşünürken bakın neler öğrendim =) Kaynak Vikipedi:
Ekim, Gregoryen Takvimi‘ne göre yılın 10. ayı olup 31 gün çeker.
Türkiye’de, Atatürk devrimine değin Sümer-Babil-İbrani-Süryani-Arami ad Tişri den gelme Teşrin-i Evvel olan ayın adı Cumhuriyet’ten sonra da İlk Teşrin, İlkteşrin ya da Birinci Teşrin, Birinciteşrin olarak kullanıldı, 10 Ocak 1945′te kabul edilen 15 Ocak 1945′te yürürlüğe giren ve dört ayın adlarını değiştiren yasa ile ayın adı Ekim yapıldı. Türkçe “ekme” eyleminden türemiş olup tarlaların sürülüp ekildiği ay anlamındadır. Anadolu’da bu ay için “Gazel ayı” dendiği de olur, “gazel” “kuru yaprak” anlamına gelir. Bu ay için “Avara” diyenler de vardır. Gagauzca gibi Türkçenin kimi lehçelerinde bu aya “Kasım” denir.
Başka ne yazabilirim…
Şimdilik bu kadar. Yeni bir gün, yeni bir ay bakalım bu ay neler olacak =)
Yes, it is copied from elsewhere but I actually can’t remember. I’ve just found it in my notes…
1. We work weird (night) shifts…
Just like prostitutes.2. They pay you to make the client happy…
Just like a prostitute.Read More
Sezar : Veni-Vidi-Vici…
Volkan: Gittim-Eğlendim-Döndüm…
Fethiye gezisinin ardından çok şey var anlatacak. İzmir-Şirince-Fethiye şeklinde yaptığımız gezinin gidiş yolu çok güzeldi. İzmir’de sabah inip boyoz eşliğinde kahvaltı yaptıktan sonra Şirince’ye doğru yola çıktık. Orada yenen patlıcanlı gözlemenin ve içilen şarabın tadı ise bizi bizden aldı götürdü… Sonrasında ise Fethiye’de geçirilen 2 günü anlatacak pek bir şey bulamıyorum. Nedeni ise denizde geçirilen sürenin dışında sarhoş olmam. Evet, yaptığım bütün rezillikleri kabul ediyorum =) Dönüş yolu ise tam bir eziyet oldu. 17 saat sürdü ve bitmek bilmedi. En azından benim için. Sevgili Berkay her zaman ki gibi uyuyabildi (yazar burada çeşitli küfürler sıralıyor ama ertesi gün işe gideceği için uyandırmıyor…).
Hızlı bir geri dönüş oldu. Perşembe günü Etohum, Cuma Likemind vardı, Cumartesi Kalamış’daydık, Pazar da Alaattin’in doğum günüydü.
Zaman çok hızlı geçiyor her zamanki gibi, iş arıyorum ama henüz bir sonuç yok. Etkinlik ve aktivite kovalıyorum. Aktivistliğim tavan yapmış durumda. Bir kamera bulsam deney7‘de katılacağım =)
Bütün bir yaz Fethiye’ye çağırıp durdu Oktay. Lakin ben bir türlü fırsat bulamadım fırsat bulduğumda da para bulamadığımdan gidemedim. Lakin şimdi yola çıkmak için bekliyorum ve her zaman sahip olduğum keyif düşkünlüğü bu yolculuğun adını Şirince’ye Şarap İçmeye gidiyorum olarak değiştiriyor =)
Bu tür gezileri seviyorum bir anda planlanan bir an da yola düşülen. Tabi tek kötü tarafı bu plan dahilinde ki arkadaşların arabası olmaması =) Biliyorum ki araba aldığım zaman, bir süredir (imrenerek, kıskanarak… vb. ) takip ettiğm azgezmiş‘de adı geçen İstanbul civarında ki bütün yerlere gideceğim. Burayada yazdım işte bu böyle biline =)
Yolcu yolunda gerek, herkese iyi tatiller =)
Bu gün bu kadar yol gittim. Tabi sol taraftaki sirkeci hattında gel git yaptım. Şu an uyumak için can atıyorum. İyi geceler.
Biraz önce bir şeyler yazsam ama ne yazsam diye düşünürken daha önceden yazdığım ama taslak olarak kalan yazılara bakmaya başladım. 25.09.2008 tarihli tek satırlık taslak;
Saat 08:59 yeni bir gün. Okul başladı. Şu an dersin başlamasını beklerken bir şeyler yazmak istedim.
Tabi devamı gelmemiş =) Sonra ilk yazımın tarihine baktım. 21 Ağustos 2008. 1 sene olmuşda geçmiş.
Acaba 10 sene sonrada yazmaya devam ediyor olacak mıyım?
Yine yıl içinde not düştüğüm ama yazmadığım yazılar;
Ekim 2008′den
15 Mart 2009 (Cenazeden 1 ay sonra…)
Eskiden…
Haziran 2009′dan
Bu senenin mahsülleri bunlar, bakalım seneye kadar neler çıkacak =)
Sonsuzluk ve matematiğe dair güzel bir hikaye. Türkiye Zeka Vakfı Oyun Dergisi Eylül sayısında okudum. Link Matematik Dünyasından
1 Eylül sabahı ve dışarıda kapalı, hafifte yağmurlu bir hava var. Lakin bu havanın serinliğide ayrı bir güzel. Sonbaharın belkide ilk işaretçisi. Aralık, Mart, Haziran ve Eylül aylarında mevsimler değişiyor ya buna çocuk gibi sevinirim, ilk okuldan kalma bir alışkanlık olsa.
Aziz Nesin’nin adını hatırlayamadığım bir hikayesi vardı (anlatıyorum bilen varsa söylesin). İstanbul’da vapur iskelesinde beklerken, etafındaki insanların işe, eve, görüşmeye geç kaldıklarını ve hepsinin de bir şekilde suçu havaya atmalarını anlatmıştı. Belki kurmaca bir hikaye idi ama İstanbul’un hava gerçeğini ortaya koyuyordu. Daha doğrusu havaya bağlı ortaya çıkan trafik sorununu.
Neyse ki uzak bir yerlere gitmeye niyetim yok trafiği düşünmekten çok ne giyeceğimi düşünüyorum. Şuan bütün eşyalarım bavullarda (bir süre önce evimi boşaltmış olmam ve hala tam olarak bir yerlere yerleşememiş olmamdan dolayı).
Saat ilerliyor yavaş da yazıyorum. Eylül’e hitaben bir şeyler yazmak için başlamıştım yazıya oysa. Madem benden bir şey çıkmadı Ataol Behramoğlu’ndan bir şiir.
EYLÜL SABAHININ SERİNLİĞİ
Eylül sabahının serinliğini
Yaprakların serinliğini
Ciğerlerime dolduruyorum
Sessizlik ve serinlik
Birleşiyor
Yıkanmış güvercinler
Ve çok uzakta bir tren sesi
Her zaman yeniden başlamak duygusu
Doğuyor içimde
Her uyanışımda
Düşmanlarımı bağışlıyorum
Daha çok seviyorum dostlarımı
Her uyanışımda
Eylül sabahının serinliğini
Yaprakların serinliğini
Yüreğime dolduruyorum
